تبليغاتX
واران

سلام!

پس از مدتها یک شعر سپید!

این رود را پیچیده ام و

سر از آبی در آورده ام

که روانی ام کرده.

گوش ِ ماهی ها

پر است از شن کلماتی

که غزل آلوده ام کرده اند و

گل آویزم کرده اند

با علامت سوالی که

نمی دانم از کجا؟

بی خیال!

این سفره ماهی را بیانداز

می خواهم

یک دل سیر

رودخانه بشوم.

+ نوشته شده در  شنبه دهم دی 1384ساعت 7 قبل از ظهر  توسط جليل صفربيگي  |